Latest Articles


20.01.2017
Miloš Vec

I wanna hold your hand

Controversies over Muslims refusing to shake hands with non-Muslims are typical of the conflicts affecting today's multi-religious societies. Appeals to the law are not the answer: processes of social self-regulation need to take their course beyond formal authority, argues Miloš Vec. [ more ]

20.01.2017
Adam Zagajewski

A defence of ardour

11.01.2017
Shalini Randeria, Anna Wójcik

Mobilizing law for solidarity

10.01.2017
Ira Katznelson, Agnieszka Rosner

Solidarity after Machiavelli

31.12.2016
Camille Leprince, Lynn SK

Portraits of three women...

Eurozine Review


22.12.2016
Eurozine Review

The destruction of society

'Osteuropa' rages at the destruction of Russian society; 'Merkur' delves into the history of Eurasianism; 'Vikerkaar' is sanguine about the decline of universalism; 'New Eastern Europe' has divided opinions about borders; 'Ord&Bild' finds humanism at sea; 'Il Mulino' debates the difficulties of democracy in Italy and the West; 'Blδtter' seeks responses to the whitelash; 'Mittelweg 36' historicizes pop and protest; 'Critique & Humanism' looks at Bulgarian youth cultures; 'Res Publica Nowa' considers labour; and 'Varlik' examines the origins of literary modernism in Turkey.

24.11.2016
Eurozine Review

The ordinary state of emergency

20.10.2016
Eurozine Review

The Lilliput syndrome

14.09.2016
Eurozine Review

The violent closet?

27.07.2016
Eurozine Review

Peak democracy?


http://www.eurozine.com/articles/2011-05-02-newsitem-en.html
http://mitpress.mit.edu/0262025248
http://www.eurozine.com/about/who-we-are/contact.html
http://www.eurozine.com/articles/2009-12-02-newsitem-en.html

My Eurozine


If you want to be kept up to date, you can subscribe to Eurozine's rss-newsfeed or our Newsletter.

Articles
Share |

Η σκιά της Ακροδεξιάς στη Δυτική Ουκρανία


Εχουν περάσει πάνω από διόμισι χρόνια από τα δραματικά γεγονότα του Φεβρουαρίου 2014. Στο κέντρο του Κιέβου η ζωή μοιάζει να κυλάει φυσιολογικά.

Στους δρόμους γύρω από την πλατεία Ανεξαρτησίας ανέμελοι τουρίστες και νεαροί Ουκρανοί βγάζουν σέλφι μπροστά από το άγαλμα της ανεξαρτησίας υπό το βλέμμα περιφερόμενων Ουκρανών ντυμένων είτε με τα εθνικά γαλαζοκίτρινα χρώματα είτε με στρατιωτικά παντελόνια.

Αλλοι είναι απόμαχοι του συνεχιζόμενου πολέμου στα ανατολικά της χώρας, άλλοι εθελοντές, αυτοαποκαλούμενοι πατριώτες, ορισμένοι απλά περιθωριακοί.

Στη λεωφόρο Ινστιτούτσκαγια, εκεί όπου το 2014 οι ελεύθεροι σκοπευτές στόχευαν στο πλήθος από τα διπλανά κτίρια και ξενοδοχεία, περαστικοί κοντοστέκονται καθημερινά χαζεύοντας ανάμεσα στα λουλούδια τις εκατοντάδες φωτογραφίες των νεκρών συμπολιτών τους.

Πλατεία Μαϊντάν, Κίεβο: Φωτογραφίες στη μνήμη των εκατοντάδων νεκρών του αιματοβαμμένου Φεβρουαρίου του 2014. Photo: Κώστας Ζαφειρόπουλος
Ταξιδεύουμε στη διχασμένη Ουκρανία, αναζητώντας απαντήσεις ανάμεσα σε αντικρουόμενες αφηγήσεις για την κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση μιας χώρας, στην οποία εξελίχθηκε μια από τις πιο επικίνδυνες διεθνείς κρίσεις μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Στις απέραντες εκτάσεις του παλιού σιτοβολώνα της Σοβιετικής Ενωσης ξεπροβάλλουν ογκώδεις πινακίδες μεγάλων πολυεθνικών.

Σε μια από αυτές γράφει Bayer, δεν πρόκειται όμως για διαφημίσεις, αλλά για εκτάσεις που ανήκουν στον συγκεκριμένο κολοσσό.

Στα περίχωρα του Κιέβου, τα τεράστια εργατικά σοβιετικά μπλοκ, 30ώροφων συγκροτημάτων, οι "τυφλές όψεις" των οποίων έχουν γεμίσει με πολύχρωμα γκράφιτι.

Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει ο τρίτος μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης, ο Δνείπερος.

Ο Ντίνπρο στα ουκρανικά ή Ντιενπρ στα ρωσικά μοιάζει με ένα γεωγραφικό όριο που θυμίζει πως ιστορικά η δίγλωσση σημερινή Ουκρανία, κέντρο της βαριάς βιομηχανίας της ΕΣΣΔ στα ανατολικά της χώρας, αποτελούσε πάντα ένα σταυροδρόμι ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών: αρχικά της Ρωσίας με την Πολωνία-Λιθουανία και αργότερα της Οθωμανικής με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.

Οι διαρκείς ένοπλες συγκρούσεις του 19ου αιώνα στην ευρύτερη περιοχή, ο πόλεμος της Κριμαίας (1853-56), ο συνεχής ανταγωνισμός των Μεγάλων Δυνάμεων, η εσωτερική πολιτική της τσαρικής Ρωσίας στην Ουκρανία με την απαγόρευση χρήσης της ουκρανικής γλώσσας στο πλαίσιο μιας διαδικασίας επιθετικού εκρωσισμού είναι ορισμένα μόνον από τα ιστορικά γεγονότα που ερμηνεύουν -εν μέρει- στοιχεία και της σημερινής κατάστασης, σε αυτό που αποκαλείται "προσπάθεια καταστολής της ουκρανικής ταυτότητας".

Βαρύ ιστορικό

Η ανυπολόγιστη καταστροφή που υπέστη η Ουκρανία στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο λιμός του 1917, οι μεταπολεμικές αιματηρές διώξεις των Πολωνών ενάντια στους Ουκρανούς, αλλά και η αναγνώριση από τους Σοβιετικούς της ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Ουκρανίας ενθάρρυναν την αναβίωση του ουκρανικού συναισθήματος.

Από την άλλη πλευρά, οι συνέπειες της βίαιης κολεκτιβοποίησης επηρέασαν την Ουκρανία σε μεγαλύτερη αναλογία από πολλές άλλες περιοχές της ΕΣΣΔ, κάτι που έχει μεταφερθεί στο συλλογικό ασυνείδητο των σημερινών γενιών.

Ωστόσο, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος προκάλεσε υπερδιπλάσιες απώλειες στον πληθυσμό σε σχέση με τις όμορες χώρες και βέβαια τη συστηματική εξολόθρευση των πολυάριθμων Εβραίων της Ουκρανίας από τους ναζί.

Μετά το 1989, η Ουκρανία ταλανίστηκε επί χρόνια από ύφεση, στασιμοπληθωρισμό και πολιτική αδιαφορία.

Απέκτησε δικό της νόμισμα λόγω υπερπληθωρισμού, ενώ η δημόσια περιουσία ιδιωτικοποιήθηκε, περνώντας στα χέρια της ανερχόμενης ολιγαρχίας.

Μια χώρα με ασθενή εθνική ταυτότητα παρέμεινε επί δεκαετίες το διαφιλονικούμενο τρόπαιο μεταξύ Δύσης και Ρωσίας.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 επηρέασε αναπόφευκτα την εξασθενημένη οικονομία της Ουκρανίας, η οποία αντιμετώπισε το δίλημμα της εμπορικής σύνδεσης με την Ευρώπη (με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο επίπεδο των "δομικών μεταρρυθμίσεων") ή της ολοένα και μεγαλύτερης εξάρτησης με την πουτινική Ρωσία του φτηνού αερίου και των χαμηλότοκων δανείων.

Για να φτάσουμε στα γεγονότα του Φεβρουαρίου του 2014, με τις διαδηλώσεις που βάφτηκαν στο αίμα, τη φυγή του εκλεγμένου προέδρου Γιανουκόβιτς, την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία και την έναρξη εχθροπραξιών στην ανατολική περιοχή της χώρας, στο Ντονμπάς.

Και αν φαινομενικά διατηρείται η συμφωνία εκεχειρίας του "Μινσκ ΙΙ", στην πραγματικότητα ο πόλεμος, στρατιωτικός και διπλωματικός, συνεχίζεται.

Πάνω από 10.000 άτομα έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους, χιλιάδες είναι οι εκτοπισμένοι κι ενώ βαθαίνει η οικονομική κρίση σε μια διχασμένη χώρα όπου οι ολιγάρχες παραμένουν στο προσκήνιο.

"Στην Ουκρανία δεν υπάρχει διαπλοκή πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, όπως την εννοείτε στην Ελλάδα, υπάρχει ταύτιση. Πολλοί δικαστές έχουν πέντε Πόρσε ο καθένας και βίλες εκατομμυρίων. Το ίδιο και πολλοί βουλευτές, των οποίων ο επίσημος μισθός είναι 300 ευρώ", μας εξηγεί ένας δυτικός διπλωμάτης.

Beyond conflict stories



This article is part of the media exchange project Beyond conflict stories, which links Ukrainian independent media with "alternative" media in Germany, France, Spain, Italy and Greece. Follow the critical, informed and nuanced voices that counter the dominant discourse of crisis concerning Ukraine.
Βρισκόμαστε έξω από το ουκρανικό Κοινοβούλιο όπου περνάνε διαρκώς μερικές από τις πιο πανάκριβες λιμουζίνες με φιμέ τζάμια.

Πρόεδρος της χώρας ο δισεκατομμυριούχος Ποροσένκο, ο "βασιλιάς της σοκολάτας" όπως αποκαλείται εξαιτίας της επιτυχημένης επιχείρησης που διεύθυνε.

Το προηγούμενο όνομα της ίδιας σοκολατοβιομηχανίας ήταν "Εργοστάσιο σοκολάτας Καρλ Μαρξ".

Σάββατο μεσημέρι, κοντά στο μετρό Βισταβσκόβι, σε ένα μεγάλο πάρκο, στα προάστια του Κιέβου.

Είναι το φεστιβάλ των εθελοντών, όπως το λένε, μια εκδήλωση αφιερωμένη στους στρατιώτες που γυρνούν από το μέτωπο στο Ντονμπάς και στις οικογένειές τους.

Τους λένε στρατιώτες ATO (antiterrorists), κάτι σαν αντιτρομοκρατικός στρατός.

Οι λέξεις τρομοκράτης, ρωσόφιλος και αυτονομιστής χαρακτηρίζουν για την πλειονότητα των Δυτικών Ουκρανών όσους πολεμούν από την άλλη πλευρά στην Ανατολική Ουκρανία.

Δεκάδες εθελοντές, ψυχολόγοι, επαγγελματίες γιατροί και δικηγόροι και αρκετές ΜΚΟ βρίσκονται στην εκδήλωση, για να βοηθήσουν ανθρώπους που γυρνούν από τον πόλεμο με σωματικά και ψυχικά τραύματα.

Γυναίκες τραγουδούν ουκρανικά παραδοσιακά τραγούδια της προκομμουνιστικής περιόδου, ενώ παιδάκια παίζουν με φαντάρους που τους δείχνουν τα όπλα τους.

"Εχασα πολλούς φίλους και είναι δύσκολο να προσαρμοστώ στη ζωή του πολίτη. Δεν θα τους συγχωρήσω (τους αυτονομιστές στο Ντονμπάς) ποτέ για το πόδι που έχασα και για τα νεκρά παιδιά που είδα", λέει ο παρασημοφορημένος Ντιμίτροφ, ανάπηρος πολέμου.

Δίπλα του ο Γιούρι, αξιωματικός του στρατού επί 16 χρόνια, έχασε και αυτός το πέλμα του στον πόλεμο.

"Εχουμε πολλά ιστορικά προβλήματα στο Ντονμπάς από τότε που οι κομμουνιστές έπαιρναν τη γη των αγροτών και τα χωριά πεινούσαν", υποστηρίζει ο Γιούρι, που πολέμησε επί 11 μήνες στο μέτωπο.

Και οι δύο αρνούνται ότι πρόκειται για εμφύλιο, αλλά για "ρωσική εισβολή" και ευελπιστούν ότι θα καταφέρουν να πάρουν πίσω την Κριμαία και το Ντονμπάς.

"Ολοι οι αυτονομιστές έχουν τη ρωσική σημαία, χρησιμοποιούν ρωσικά όπλα, τανκς, βαρύ οπλισμό, drones, είναι όπλα καινούργια, δεν είναι από τη σοβιετική περίοδο", λέει ο Γιούρι, δηλώνοντας πως μαζί του πολέμησαν εθελοντές από Λευκορωσία, Γεωργία, Πολωνία, Αζερμπαϊτζάν και μερικοί από ΗΠΑ και Καναδά.

"Για μας ο Δεξιός Τομέας και η Ταξιαρχία Αζόφ είναι αδέρφια μας, πατριώτες", λένε ο Γιούρι και ο Ντιμίτροφ, υποστηρίζοντας πως ήταν δεκάδες οι ελληνικής καταγωγής Ουκρανοί που συμμετείχαν στο (ναζιστικό) τάγμα Αζόφ.

Ανάμεσα στα παιδιά, στους στρατιώτες, στους αναπήρους και στις οικογένειές του βρίσκονται και αρκετά μέλη του περιβόητου Δεξιού Τομέα.

Συναντάμε τον Αντρέι Ταρασένκο, σημερινό αρχηγό του ακροδεξιού κόμματος, το οποίο δεν κατάφερε να μπει στο Κοινοβούλιο στις τελευταίες εκλογές.

Η μπλούζα του, που γράφει No Knives No Lives (Χωρίς μαχαίρια δεν υπάρχει ζωή), είναι γεμάτη μαχαίρια, τα οποία σχηματίζουν ολοφάνερα έναν αγκυλωτό σταυρό.

Λίγο πριν τον φωτογραφήσουμε επιμελώς κλείνει το μπουφάν του.

"Δεν είμαστε ναζί, δεν είμαστε ρατσιστές, είμαστε εθνικιστές. Ναι, είμαστε ακραίο κόμμα, αλλά δεν χτυπάμε κόσμο χωρίς λόγο", απαντά ο ίδιος, περιγράφοντας την οργάνωσή του ως "το ριζοσπαστικό κομμάτι των διαδηλώσεων του Μαϊντάν. Δεν είχαμε όπλα όλο το διάστημα, μόνο τις τελευταίες μέρες των διαδηλώσεων κάποιοι μπορεί να είχαν", παραδέχεται ο ίδιος.

"Δημιουργήσαμε τον Δεξιό Τομέα γιατί θέλαμε να δείξουμε την εθνικιστική μας άποψη. Τότε οι φοιτητές έτρωγαν ξύλο από την αστυνομία και ήταν κατά κάποιο τρόπο αυτοάμυνα αυτό που γινόταν. Ο στόχος ήταν να ρίξουμε το καθεστώς του Γιανουκόβιτς και τα καταφέραμε. Θέλαμε να αλλάξουμε το σύστημα, αλλά αυτό δεν το πετύχαμε μέχρι σήμερα", λέει ο Ταρασένκο.

Στην ερώτηση για τις σχέσεις τους με την ελληνική Ακροδεξιά απαντά: "Με τη Χρυσή Αυγή είχαμε κάποιες επαφές στο παρελθόν, αλλά τις κόψαμε γιατί αυτοί είναι με τον Πούτιν, ο οποίος χρηματοδοτεί τα περισσότερα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα, όπως της Λεπέν".

Ακροδεξιοί αλλά... ήρωες

"Οι τραυματίες πολέμου επιστρέφουν ως εθνικοί ήρωες. Αν στην πορεία αποδειχθεί πως έχουν ακροδεξιές ιδέες, υπάρχει φοβερή εσωτερική σύγκρουση σε όλους, "ναι αλλά αυτοί πολέμησαν για την Ουκρανία, πολέμησαν για μένα, ήταν εμπροσθοφυλακή", σκέφτονται πολλοί. Είναι ένας τεράστιος κίνδυνος για την Ουκρανία και για τη δημοκρατία. Τουλάχιστον τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης είναι πλέον κάπως πιο πολυφωνικά, υπάρχει δημόσιος διάλογος που επί Γιανουκόβιτς δεν γινόταν, ακούμε και ιστορίες για φοβερά εγκλήματα που πραγματοποιήθηκαν από Ουκρανούς", λέει ο Μαξίμ Μπούτκεβιτς, πρώην δημοσιογράφος και νυν ακτιβιστής στην οργάνωση ΝοΒorders για τα δικαιώματα μεταναστών και προσφύγων.

Φοράει μια μπλούζα με τα ονόματα δύο φυλακισμένων συμπατριωτών του, δύο Ουκρανών αναρχικών, όπως μας λέει, οι οποίοι συνελήφθησαν στην Κριμαία.

Σήμερα βρίσκονται απομονωμένοι σε φυλακές της Ρωσίας και ένα κύμα διαμαρτυρίας για την απελευθέρωσή τους αναπτύσσεται στο Κίεβο.

"Γνώρισα ανθρώπους που υποστηρίζουν τον πόλεμο, πήγαν στα σύνορα και έχουν ανοιχτά σχέσεις με την Ακροδεξιά. Ο πόλεμος τους δίνει έναν λόγο ύπαρξης, τους δίνει δυνατότητα πολιτικής επιρροής. Το γενικό συναίσθημα είναι ότι "αντιστεκόμαστε σε έναν κατακτητή, σε μια ξένη δύναμη"", εξηγεί ο Μαξίμ, που προσθέτει πως "όσο συνεχίζεται ο πόλεμος είναι αδύνατον να εκφραστεί η αυξανόμενη κοινωνική δυσφορία. Υπάρχει μεγάλη πόλωση στην κοινωνία, όχι όμως ανάμεσα σε φιλοουκρανούς και φιλορώσους, αλλά ανάμεσα σε εθνικιστές και φιλελεύθερους, δηλαδή σοσιαλιστές, μερικούς συντηρητικούς, αριστερούς, αναρχικούς, όσους τέλος πάντων θεωρούν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα προηγούνται".

"Δεν υπάρχει θέμα αυξημένου κινδύνου απέναντι σε μειονότητες, οι φασίστες δεν επιτίθενται εδώ σε μαύρους, μετανάστες και Εβραίους", εξηγεί ο κοινωνιολόγος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου, Βολοντίμιρ Ισένκο, λέγοντας πως "το ζήτημα είναι ότι μέλη της Ακροδεξιάς αναλαμβάνουν θεσμικές θέσεις, όπως ο αρχηγός της αστυνομίας του Κιέβου που σχετίζεται ανοιχτά με το τάγμα Αζόφ".

Ο Δεξιός Τομέας δεν αποτελεί το έντονο πρόβλημα όσο πριν από δύο χρόνια, πλέον ο πραγματικός κίνδυνος είναι τα τάγματα Αζόφ: νεοναζί, οπλισμένοι, που επιχειρούν να ενώσουν διάφορους βετεράνους του πολέμου, μαζί με νεαρούς φασίστες, χούλιγκαν και σκίνχεντ", λεει ο Ισένκο θυμίζοντας τις στενές σχέσεις του νυν υπουργού Εσωτερικών με τους ακροδεξιούς.

"Υπάρχει ακόμα φοβερός πόλεμος προπαγάνδας και από τις δύο πλευρές. Το 2014 η αστυνομία μάς έδερνε άγρια. Οι χιλιάδες άνθρωποι, εργάτες, φοιτητές, συνταξιούχοι, που παρέμεναν με -15 βαθμούς Κελσίου μέσα στο κρύο στις πλατείες, βρήκαν ένα όραμα, άρχισαν να αισθάνονται πως δεν ζουν απλά στο Κίεβο αλλά σε μια χώρα. Θέλαμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα που ζούσαμε. Αναζητούσαμε μια κοινωνία δικαίου, όπου δεν γίνεται ο αστυνομικός να σε χτυπάει, ο διευθυντής να σε βρίζει και ο δικαστής να είναι τόσο διεφθαρμένος", μας εξηγεί ο καθηγητής ελληνικής φιλολογίας και διευθυντής της έδρας των ελληνικών σπουδών Αντρέι Σαβένκο, ο οποίος σήμερα ανησυχεί για την Ακροδεξιά, ενώ δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη ούτε στο πρόσωπο του νέου προέδρου.

"Σαφέστατα η Ακροδεξιά έπαιξε σημαντικό ρόλο στο Euromaidan. Απ' όσα εγώ είδα δεν αντιλήφθηκα πυροβολισμούς διαδηλωτών ή αστυνομικών από εθνικιστές ή ακροδεξιούς. Μέχρι στιγμής γνωρίζουμε επισήμως μόνο ένα άτομο που βγήκε δημοσίως και δήλωσε πως πυροβόλησε τους διαδηλωτές", αναφέρει ο Μαξίμ Μπούτκεβιτς.

Η συντριπτική πλειονότητα (άλλα όχι όλοι) όσων συναντήσαμε στο Κίεβο και έζησαν τα γεγονότα του 2014 από κοντά έχει ακριβώς την ίδια αφήγηση.

Γι' αυτούς ήταν πάνω απ' όλα "η επανάσταση της αξιοπρέπειας απέναντι σε ένα διεφθαρμένο καθεστώς και στη συνέχεια η κοινωνική αντίδραση απέναντι στη βίαιη αστυνομική καταστολή".

Η ειρωνεία της ιστορίας είναι πως η λέξη Ουκρανία ετυμολογικά βασίζεται στη σλαβική λέξη "kraj", που σημαίνει "άκρο" ή "σύνορο".

 



Published 2016-12-13


Original in Greek
First published in Efsyn 28. October 2016

Contributed by Kostas Zafeiropoulos
© Kostas Zafeiropoulos / Efsyn
© Eurozine
 

Focal points     click for more

Debating solidarity in Europe

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/solidarity.html
In the aftermath of the 2008 financial crisis, questions of inequality and solidarity have become intertwined. Over the past year, however, questions of solidarity have also been central in connection to the treatment of refugees and migrants. [more]

Ukraine: Beyond conflict stories

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/ukraine_beyond_conflict4.html
Follow the critical, informed and nuanced voices that counter the dominant discourse of crisis concerning Ukraine. A media exchange project linking Ukrainian independent media with "alternative" media in Germany, France, Spain, Italy and Greece. [more]

Russia in global dialogue

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/eurocrisis.html
In the two decades after the end of the Cold War, intellectual interaction between Russia and Europe has intensified. It has not, however, prompted a common conversation. The focal point "Russia in global dialogue" seeks to fuel debate on democracy, society and the legacy of empire. [more]

Ukraine in European dialogue

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/ukrainedialogue.html
Post-revolutionary Ukrainian society displays a unique mix of hope, enthusiasm, social creativity, collective trauma of war, radicalism and disillusionment. Two years after the country's uprising, the focal point "Ukraine in European dialogue" takes stock. [more]

Culture and the commons

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/culturecommons.html
Across Europe, citizens are engaging in new forms of cultural cooperation while developing alternative and participatory democratic practices. The commons is where cultural and social activists meet a broader public to create new ways of living together. [more]

2016 Jean Amιry Prize collection

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/jeanameryprize2016.html
To coincide with the awarding of the 2016 Jean Amιry Prize for European essay writing, Eurozine publishes essays by authors nominated for the prize, including by a representative selection of Eurozine partner journals. [more]

The politics of privacy

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/privacy.html
The Snowden leaks and the ensuing NSA scandal made the whole world debate privacy and data protection. Now the discussion has entered a new phase - and it's all about policy. A focal point on the politics of privacy: claiming a European value. [more]

Beyond Fortress Europe

http://www.eurozine.com/comp/focalpoints/lawborder.html
The fate of migrants attempting to enter Fortress Europe has triggered a new European debate on laws, borders and human rights. A focal point featuring reportage alongside articles on policy and memory. With contributions by Fabrizio Gatti, Seyla Benhabib and Alessandro Leogrande. [more]

Vacancies at Eurozine     click for more

Eurozine is seeking an Online Editor and Social Media Manager for its office in Vienna.

Preferred starting date: February 2017.
Applications deadline: 31 January 2017.

Conferences     click for more

Eurozine emerged from an informal network dating back to 1983. Since then, European cultural magazines have met annually in European cities to exchange ideas and experiences. Around 100 journals from almost every European country are now regularly involved in these meetings.
Mobilizing for the Commons
The 27th European Meeting of Cultural Journals
Gdańsk, 4-6 November 2016

http://www.eurozine.com/comp/gdansk2016_official.html
The Eurozine conference 2016 in Gdańsk framed the general topic of solidarity with a focus on mobilizing for the commons. The event took place in the European Solidarity Centre in Gdańsk and thus linked contemporary debate to the history of a broad, non-violent, anti-communist social movement which has started in the city's shipyard in 1980. [more]

Support Eurozine     click for more

If you appreciate Eurozine's work and would like to support our contribution to the establishment of a European public sphere, see information about making a donation.

Eurozine BLOG

On the Eurozine BLOG, editors and Eurozine contributors comment on current affairs and events. What's behind the headlines in the world of European intellectual journals?
Eurozine
In memoriam: Ales Debeljak (1961-2016)

http://www.eurozine.com/blog/in-memoriam-ales-debeljak-1961-2016/
On 28 January 2016, Ales Debeljak died in a car crash in Slovenia. He will be much missed as an agile and compelling essayist, a formidable public speaker and a charming personality. [more]

Time to Talk     click for more

Time to Talk, a network of European Houses of Debate, has partnered up with Eurozine to launch an online platform. Here you can watch video highlights from all TTT events, anytime, anywhere.
Neda Deneva, Constantina Kouneva, Irina Nedeva and Yavor Siderov
Does migration intensify distrust in institutions?

http://www.eurozine.com/timetotalk/does-migration-intensify-distrust-in-institutions/
How do migration and institutional mistrust relate to one another? As a new wave of populism feeds on and promotes fears of migration, aggrandising itself through the distrust it sows, The Red House hosts a timely debate with a view to untangling the key issues. [more]

Editor's choice     click for more

Jόrgen Habermas, Michaλl Foessel
Critique and communication: Philosophy's missions

http://www.eurozine.com/articles/2015-10-16-habermas-en.html
Decades after first encountering Anglo-Saxon perspectives on democracy in occupied postwar Germany, Jόrgen Habermas still stands by his commitment to a critical social theory that advances the cause of human emancipation. This follows a lifetime of philosophical dialogue. [more]

Literature     click for more

Karl Ove Knausgεrd
Out to where storytelling does not reach

http://www.eurozine.com/articles/2014-04-03-knausgard-en.html
To write is to write one's way through the preconceived and into the world on the other side, to see the world as children can, as fantastic or terrifying, but always rich and wide-open. Karl Ove Knausgεrd on creating literature. [more]

Jonathan Bousfield
Growing up in Kundera's Central Europe

http://www.eurozine.com/articles/2013-08-16-kuisz-en.html
Jonathan Bousfield talks to three award-winning novelists who spent their formative years in a Central Europe that Milan Kundera once described as the kidnapped West. It transpires that small nations may still be the bearers of important truths. [more]

Literary perspectives
The re-transnationalization of literary criticism

http://www.eurozine.com/comp/literaryperspectives.html
Eurozine's series of essays aims to provide an overview of diverse literary landscapes in Europe. Covered so far: Croatia, Sweden, Austria, Estonia, Ukraine, Northern Ireland, Slovenia, the Netherlands and Hungary. [more]

Debate series     click for more

Europe talks to Europe

http://www.eurozine.com/comp/europetalkstoeurope.html
Nationalism in Belgium might be different from nationalism in Ukraine, but if we want to understand the current European crisis and how to overcome it we need to take both into account. The debate series "Europe talks to Europe" is an attempt to turn European intellectual debate into a two-way street. [more]

Multimedia     click for more

http://www.eurozine.com/comp/multimedia.html
Multimedia section including videos of past Eurozine conferences in Vilnius (2009) and Sibiu (2007). [more]


powered by publick.net